Maine Coon – De vriendelijke reus

De Maine Coon is een populair halflangharig kattenras. Het ras ontstond in het noordoosten van de VS en is tegenwoordig over de hele wereld bekend. De Maine Coon behoort tot de grootste en zwaarste rassen onder de huiskatten. Vanwege zijn grootte en vriendelijke karakter wordt hij ook een vriendelijke reus genoemd. Maine Coons zijn sociale, gemakkelijke dieren die ideaal zijn als gezinskat.

Rasprofiel

Naam: Maine Coon
Herkomst: Maine (VS)
Levensverwachting: 12 tot 15 jaar
Gewicht: Mannelijk: 5,9 – 8,2 kg | Vrouwelijk: 3,6 – 5,4 kg
Karakter: gemakkelijk, ontspannen, evenwichtig

Aard en karakter

Maine Coons zijn gemakkelijk en evenwichtig. Het zijn sociale dieren die zich goed aanpassen en niet graag alleen zijn. Als ze vroeg kennismaken met andere katten of honden, kunnen ze daar goed mee opschieten. Coonies, zoals ze ook worden genoemd, zijn erg speels en ravotten veel. Ze hebben voldoende ruimte nodig. Ze gebruiken hun poten om deuren of kranen te openen. Spelen in het water vinden ze leuk. Ze vissen graag met hun poten. Veel Maine Coons pakken hun voer met hun poot op om te eten. Katten van dit ras zijn sterk op mensen gericht en aanhankelijk. Sommige van hun karaktertrekken doen denken aan een hond, waardoor ze ook wel hondenkat worden genoemd. Ze volgen hun mens overal. Maine Coons hebben een hoge, zachte stem die je niet zou verwachten bij een kat van deze grootte. Ze zijn praatgraag en maken kirrende geluiden.

Herkomst en geschiedenis

De Maine Coon is een kattenras dat ontstond in Maine in het noordoosten van de VS. Racoon is het Engelse woord voor wasbeer. De verkorte vorm coon verwijst naar de staart van de kat, die op die van een wasbeer lijkt. Waarschijnlijk werden de langharige voorouders van de Maine Coon ingevoerd door zeevaarders uit Europa of Klein-Azië, die katten aan boord hadden om ratten en muizen te bestrijden. Kruisingen met Amerikaanse boskattenrassen zijn niet uitgesloten. Al rond 1860 werden halflangharige katten genoemd op landbouwbeurzen. Maar pas rond 1950 kregen Maine Coons meer bekendheid dankzij de intensieve inspanningen van fokkers en liefhebbers van deze vriendelijke reuzen. Hier vind je nog andere interessante feiten over Maine Coon katten die ook bijdroegen aan hun populariteit.

Overwegingen vóór de aanschaf

Wie een kat aanschaft, neemt de verantwoordelijkheid voor het dier op zich en geeft een deel van zijn onafhankelijkheid op. Katten kunnen tussen tien en zestien jaar oud worden. Gedurende die lange tijd is de kat afhankelijk van de aandacht en verzorging van mensen. De kat moet dagelijks worden gevoerd, liefst op hetzelfde tijdstip. De kattenbak moet regelmatig worden schoongemaakt. Vakanties moeten goed worden gepland. Omdat de kat meestal thuisblijft, is er dan iemand nodig die voor haar zorgt. Een verblijf in een dierenpension is ook mogelijk. Het houden van een kat brengt kosten met zich mee voor voer, kattenbakvulling, een krabpaal en de dierenarts. Katten verliezen dagelijks haren die ook op stoelen en kleding blijven zitten. In het voorjaar en najaar verharen katten bijzonder sterk.

Jonge katten zijn erg speels. Tijdens het rondspringen gaat er soms iets kapot. Wie een kat wil houden, moet zijn woning daarop aanpassen. Een balkon moet worden voorzien van kattenbeveiliging. Voor mensen in een huurwoning is het houden van katten alleen toegestaan als het huurcontract dit niet verbiedt. Verder moet je bepalen of je een jong kitten of een volwassen dier wilt. Huiskatten worden vaak door particulieren aangeboden. Raskatten zijn duurder in aanschaf en kunnen het beste bij een fokker worden gekocht.

Geschikte activiteiten

Maine Coon katten hebben ook als volwassen dier een sterke speelbehoefte. Ze spelen met alles wat ze kunnen vinden. Pennen, haarelastiekjes of knuffels: niets is veilig voor ze. In dierenspeciaalzaken is allerlei kattenspeelgoed verkrijgbaar om verveling te voorkomen. Katten spelen graag met kleine ballen. Ook een wiebelende teen wordt meteen aangevallen. Je moet altijd rekening houden met kleine krassen. Katten jagen graag op de lichtbundel van een zaklamp. Ze hebben een geschikte omgeving nodig om te krabben en te klimmen. Voor katten die uitsluitend binnen leven, is een krabpaal met meerdere niveaus aan te raden.

Typische raskenmerken van de Maine Coon

Maine Coons behoren tot de natuurlijke rassen en zijn erg groot en zwaar. Gemiddeld wegen ze tussen vijf en negen kilogram. Een kater is zwaarder dan een poes. Sommige exemplaren bereiken zelfs een gewicht van twaalf kilogram. Hun lichaam is lang, gespierd en krachtig en maakt een rechthoekige indruk. Hun kop is relatief klein en hoekig, met hoog geplaatste jukbeenderen. De poten van een Maine Coon zijn middellang en stevig. De grote, ronde voeten hebben plukjes haar tussen de tenen.

Maine Coons hebben een dichte, waterafstotende, halflange vacht die op de staart en aan de onderkant langer is. Katers ontwikkelen vaak een kraag rond de hals. Alle natuurlijk voorkomende vachtkleuren zijn toegestaan. In de zomer is de vacht aanzienlijk korter dan in de winter. Op de brede, puntige oren zitten haarplukjes die aan een lynx doen denken. De ogen zijn groot, ovaal en iets schuin geplaatst. Ze staan ver uit elkaar. Alle oogkleuren zijn toegestaan, maar moeten bij de vacht passen. Maine Coons ontwikkelen zich laat. Ze zijn pas op driejarige leeftijd volgroeid.

Voeding

Hoogwaardig kattenvoer bevat geen suiker, kleurstoffen of toevoegingen. Het magnesium- en fosforgehalte moet laag zijn. Het vleesaandeel in de voeding van Maine Coons moet minstens 60 % bedragen. Droogvoer en natvoer zijn allebei geschikt. Bij droogvoer moet je erop letten dat de kat genoeg drinkt. Voor katten die weinig drinken, is natvoer de betere keuze, omdat ze daarmee vocht binnenkrijgen. Hoogwaardig kattenvoer is relatief duur. De kat heeft er echter minder van nodig, omdat het nauwelijks vulstoffen bevat die de kat niet kan benutten. Een- tot tweemaal per week kun je vers vlees voeren. Rauw vlees bevat natuurlijke vitaminen en mineralen.